Onder 3.12 Gerechtshof Amsterdam 8 november 2016

Het hof is van oordeel dat er voor [geïntimeerde] redelijkerwijs geen aanspraak bestaat op een uitkering krachtens de WOVO, nu zij niet werkloos is, maar arbeidsongeschikt en niet te verwachten valt dat [geïntimeerde] op afzienbare termijn werkloos zal worden, nu gelet op de aard van de ziekte van [geïntimeerde] voldoende vaststaat dat herstel van [geïntimeerde] niet in de rede ligt. Het arbeidsongeschiktheidspensioen dat [geïntimeerde] van het ABP ontvangt, is geen voorziening als bedoeld in het Besluit. Het arbeidsongeschiktheidspensioen dat [geïntimeerde] van het ABP ontvangt is immers geen uitkering wegens het beëindigen van het dienstverband, maar vloeit voort uit (de aard en duur van) de arbeidsongeschiktheid van [geïntimeerde] . Zowel werknemers als gewezen werknemers kunnen aanspraak maken op een dergelijk arbeidsongeschiktheidspensioen. Ingevolge artikel 11.2 van het Pensioenreglement 2016 van het ABP betaalt het ABP het arbeidsongeschiktheidspensioen door tussenkomst van de werkgever als het toekomt aan een werknemer die niet uit zijn dienst is ontslagen. Daaruit kan worden afgeleid dat het beëindigd zijn van de arbeidsovereenkomst geen vereiste is om het recht op een arbeidsongeschiktheidspensioen als zodanig geldend te kunnen maken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/65a0e6df83a78318065d7130b84a411b7c5d134f478fe362b67c25fe47645556 | shasum -a 256