Onder 3.1 Gerechtshof Amsterdam 15 november 2016

[A] heeft Orthocenter doen dagvaarden voor de rechtbank Noord-Holland en, na wijziging van eis, gevorderd zoals weergegeven onder 1 met dien verstande dat zij in eerste aanleg bij haar subsidiaire vordering uitging van een andere datum waarop het emissiebesluit is genomen. De rechtbank heeft in het bestreden vonnis de primaire vordering afgewezen omdat niet was voldaan aan het vereiste van artikel 2:335 lid 2(c) BW. Zij overwoog dat de statuten van Orthocenter niet een bepaling bevatten die haar verbiedt mee te werken aan uitgifte van certificaten aan toonder, zodat de geschillenregeling van artikel 2:335 e.v. BW niet op Orthocenter van toepassing is. (Ook) [A] bezit door Orthocenter uitgegeven certificaten aan toonder, terwijl ongeveer 40% van de aandelen Orthocenter in handen van de STAK en gecertificeerd is. Orthocenter is derhalve geen besloten naamloze vennootschap, aldus de rechtbank. Volgens de rechtbank viel niet in te zien dat de omstandigheden van het geval aanleiding zouden bieden op grond van de redelijkheid en billijkheid af te wijken van het vereiste van opname in de statuten van een uitdrukkelijke verbodsbepaling. Ten slotte overwoog de rechtbank ten overvloede dat onvoldoende was gebleken van gedragingen van Orthocenter of één of meer mede-aandeelhouders als bedoeld in artikel 2:343 lid 1 BW om toewijzing van een vordering tot uittreding te kunnen dragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a596dbcb8e7c4af120d32496c544b1035383ea7007a6a10b467d80c16a509dac | shasum -a 256