Onder 2.3 Gerechtshof Amsterdam 16 februari 2016

Uit de stellingen van de VvE kan niet worden afgeleid dat een uitspraak in het geding tussen [X] c.s. en Rochdale tot verlies of benadeling van de aanspraken van de VvE zal leiden. De VvE wenst juist dat de vordering van [X] c.s. wordt toegewezen en als die vordering wordt afgewezen, staat niets eraan in de weg dat zij een eigen procedure tegen Rochdale begint. Aan de in de jurisprudentie van oudsher voor tussenkomst gestelde eis van benadeling zou dan niet zijn voldaan. In de rechtspraak wordt tegenwoordig echter regelmatig een ruimer gebruik van de mogelijkheid van tussenkomst aanvaard. Daarvoor is aanleiding wanneer, zoals in dit geval, beoordeling van de vordering van de VvE langs de weg van tussenkomst de processuele doelmatigheid dient. Er heeft in het geding tussen [X] c.s. en Rochdale immers al een uitgebreide standpuntwisseling plaatsgevonden over de feiten, die in de verhouding tussen [X] c.s. en Rochdale exact dezelfde zijn. In dit verband is van belang dat Rochdale door haar referte ervan blijk heeft gegeven niet zwaar te tillen aan de bezwaren die kunnen zijn verbonden aan toewijzing van het verzoek tot tussenkomst. Het verzoek is derhalve toewijsbaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/29a684bd244338f0567199072394df9f5217743b75894eed75b5d56dd49fa653 | shasum -a 256