Alinea 138 Gerechtshof Amsterdam 22 december 2016

De raadsman heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep ten aanzien van het onder 1 subsidiair ten laste gelegde op het standpunt gesteld dat de verdachte weliswaar erkent de aangever [slachtoffer 3] (hierna: [slachtoffer 3] ) met een stofzuigerslang te hebben geslagen en hem een kopstoot te hebben gegeven, maar dat niet bewezen kan worden dat er een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel aanwezig is geweest; over de intensiteit van het slaan is niets bekend. Daarom dient de verdachte van dit feit te worden vrijgesproken. Dit geldt ook voor het onder 2 ten laste gelegde. [slachtoffer 3] is immers bij de schermutseling met de verdachte gevallen. Daarbij heeft hij de televisie omver getrokken en is hij op of tegen de tafel gevallen. In elk geval heeft het bij de verdachte aan opzet op de vernieling van de goederen ontbroken. Ingeval het hof zou overwegen de verklaringen van [slachtoffer 3] en zijn vriendin [slachtoffer 4] (hierna: [slachtoffer 4] ) tot het bewijs te bezigen, heeft de raadsman – voorwaardelijk – verzocht omtrent die verklaringen drie politieambtenaren (te weten [verbalisant 8] , [verbalisant 9] en [verbalisant 10] ) als getuigen te doen horen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a4e2425739dcd5cc8e46a3a3a51ba622865c85fe3eb25df23d8ebb8af75b1896 | shasum -a 256