Alinea 47 Gerechtshof Amsterdam 1 april 2016

Het hof stelt vast dat de verdachte op de dag van de inbraak ter plekke is geweest, dat hij erkent dat hij degene is geweest die met [benadeelde 1] heeft gesproken en dat een afdruk van zijn handpalm is aangetroffen op de deur waarvan het slot is geforceerd, en wel op 67 centimeter hoogte, 33 centimeter vanaf de slotzijde. Als verklaring voor zijn aanwezigheid en die van zijn handpalmafdruk heeft de verdachte gezegd dat een vriend van hem op dezelfde verdieping als de betreffende woning woont, dat hij daar wel vaker komt en dat het dactyloscopisch spoor – de verdachte spreekt over een vingerafdruk, maar het gaat om de afdruk van een handpalm – op de deur kan zijn gekomen doordat de deur van het portiek en de deur van de woning ten opzichte van elkaar in een hoek staan. Deze verklaring overtuigt het hof niet, nu daarvoor geen aanknopingspunten in het dossier te vinden zijn en deze verder ook niet controleerbaar is nu de verdachte de naam van die vriend niet heeft willen noemen. Voor zover de verdachte met zijn verklaring dat hij net voordat hij [benadeelde 1] sprak twee jongens had weggestuurd die in het portiek een joint stonden te roken, heeft willen suggereren dat deze jongens en niet hij verantwoordelijk zijn voor de braakschade aan de deur, overweegt het hof evenzeer dat er voor deze verklaring van de verdachte verder geen steun is te vinden, nog daargelaten dat een joint in een portiek roken niet hetzelfde is als proberen het slot van een deur te forceren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fae72e0fb5c1b1deee2d59847aaf12fa1d8a3d97940d5cd464c3e408fb79a1d0 | shasum -a 256