Alinea 89 Gerechtshof Amsterdam 26 februari 2016

De verdachte ontvangt sinds 1974 een WAO-uitkering en heeft verder geen legale inkomsten. Zijn echtgenote [AvA] ontvangt naast beperkte looninkomsten sinds 1992 een aanvullende WAO-uitkering. Gezamenlijk konden zij derhalve in de periode van 14 december 2001 tot en met 25 november 2008 beschikken over een legaal netto inkomen van € 149.259,74. Uit onderzoek is echter gebleken dat de verdachte in die periode ongeveer € 625.053,97 heeft uitgegeven. Daarnaast is op 25 november 2008 in de woning van de verdachte en zijn echtgenote een geldbedrag van € 10.089,00 aangetroffen en bleek er in totaal € 24.042,00 op een rekening in België te zijn gestort. Ook heeft de verdachte in de tenlastegelegde periode diverse leningen verstrekt, te weten € 50.000,00 aan [CvB] , ƒ 100.000,00 aan [GvdK] en € 17.000,00 aan [A.K.] . De verdachte, zijn echtgenote én zijn vriendin [G.B.] , die sinds 2000 een WAO-uitkering ontving, leefden gelet op de auto’s waarin zij reden en die op naam stonden van de verdachte, zijn echtgenote dan wel op [Z. B.V.] ., zijnde het bedrijf van [M.P.] , op grote voet. Daarnaast dienen de verdachte en zijn vriendin als rechthebbende te worden beschouwd van een aantal kavels en een recreatiewoning. De verdachte heeft ter zake geen concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring gegeven, zodat tot een bewezenverklaring van het medeplegen van gewoontewitwassen kan worden gekomen. Ten aanzien van de horloges geldt dat er vanuit kan worden gegaan dat deze van [A.K.] zijn en dat [A.K.] deze als onderpand voor een woekerlening aan de verdachte heeft gegeven. De verdachte staat eveneens terecht voor de afpersing van [A.K.] . Hij wist aldus dat de horloges deel uitmaakten van enig door hem gepleegd strafbaar feit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e3ef7802cce0af66d9bba267fe885d7727635d0df5d2752c5c4ae603f8c19774 | shasum -a 256