Onder 5.6.1. Gerechtshof Amsterdam 10 februari 2016

De rechtbank stelt voorop dat verweerder in de utb ten onrechte niet is ingegaan op de reactie van eiseres op het voornemen die utb op te leggen. Het recht om naar behoren het standpunt kenbaar te maken over de elementen waarop verweerder de utb wil baseren is immers illusoir als de utb wordt opgelegd zonder dat op dat standpunt wordt ingegaan. Nu de voorgenomen navordering evenwel voortvloeit uit een correctie van de aangegeven goederencode voor mediaspelers van [A] en partijen blijkens de hiervoor onder 2.2 geschetste gang van zaken voorafgaand aan het uitreiken van het voornemen al meer dan anderhalf jaar daarover met elkaar van gedachten hadden gewisseld, is eiseres in zoverre niet in haar belangen geschaad. Dat het standpunt van verweerder aangaande de classificatie bij eiseres nog steeds vragen opriep, doet daar niet aan af. In de reactie op het voornemen is voorts verzocht om herziening van de douanewaarde. Nu eiseres op dit punt wil afwijken van de aangifte en het dus aan haar is om een lagere douanewaarde te onderbouwen, hetgeen zij heeft nagelaten, valt niet in te zien hoe zij in haar belangen is geschaad doordat verweerder niet op dit verzoek is ingegaan in de utb. De in de reactie op het voornemen ingenomen juridische stelling dat het recht tot navordering deels zou zijn verjaard kan zeer wel getoetst worden in de bezwaar- en beroepsfase en in zoverre is geen sprake van een wezenlijke schending van de verdedigingsbelangen van eiseres.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/96fa9398333c1b336d842cb828b1803e6cd5f084b51707def6478597d70c5b77 | shasum -a 256