Onder 6.11. Gerechtshof Amsterdam 10 februari 2016

In zijn arrest van 20 oktober 2005 in zaak C-468/03, Overland Footwear Ltd (II), heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: HvJ EU) gepreciseerd dat – anders dan de bewoordingen van artikel 78, derde lid, van het CDW doen vermoeden – de omstandigheid dat een aangifte op een bepaald punt formeel gezien juist is, er niet aan in de weg staat dat die aangifte op dat punt wordt gewijzigd (vgl. punt 67 t/m 70). Ook heeft het HvJ EU in dit arrest duidelijk gemaakt dat een fout die bestaat in een onbedoelde vergissing hoe dan ook niet kan worden aangemerkt als de uitoefening van een keuze, wat per definitie een bewuste handeling is (punt 69). In casu heeft belanghebbende de douanewaarde in haar aangiften gebaseerd op de (hogere) transactiewaarde van de tweede transactie, uitgaande van haar (onjuist gebleken, zie 6.8 en 6.9) veronderstelling dat de mediaspelers onder GN-onderverdeling 8517 62 00 of 8471 70 50 behoren te worden ingedeeld, zodat zij vrij van douanerechten kunnen worden ingevoerd en de hoogte van de douanewaarde daarom niet van invloed is op de omvang van de douaneschuld. Anders dan de inspecteur heeft betoogd kan de keuze voor de tweede transactie onder deze omstandigheden niet als bewuste keuze worden gekwalificeerd. De keuze voor een hogere douanewaarde kan naar ’s Hofs oordeel niet los worden gezien van de vergissing die belanghebbende heeft begaan bij de tariefindeling en dient daarom voor de toepassing van artikel 78, derde lid, van het CDW evenzeer als vergissing te worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/96fa9398333c1b336d842cb828b1803e6cd5f084b51707def6478597d70c5b77 | shasum -a 256