Onder 2.1.7. Gerechtshof Amsterdam 1 maart 2016

Het hof acht [X] BV niet geslaagd in haar bewijslevering. Allereerst wijken de verklaringen van de getuigen [D] en [A] onderling wezenlijk af ten aanzien van de vraag of [appellant] tijdens het gesprek van 18 mei 2006 uitdrukkelijk is meegedeeld dat hij het in 2003 overeengekomen bedrag van $ 115.000,= voortaan niet meer zou ontvangen (meer in het bijzonder weet de getuige [D] niet of het voor [appellant] duidelijk was dat het bedrag van $ 115.000,= voortaan niet meer zou worden betaald), zulks terwijl [appellant] als getuige heeft verklaard dat hem in dat gesprek door [A] herhaaldelijk is gezegd dat de betalingen van $ 115.000,= zouden blijven doorgaan. Bovendien acht het hof zonder toelichting, die ontbreekt, onaannemelijk dat in de optiek van [X] BV het bedrag van $ 115.000,= in augustus 2003 een tegenwaarde had van € 40.000,= (in verband met de toekenning van het bedrag van $ 115.000,= was immers volgens de getuige [A] het aanvangssalaris verlaagd van € 240.000,= tot € 200.000,=), maar in mei 2006 een tegenwaarde had van € 100.000,= (in verband met de incorporatie van het bedrag van $ 115.000,= in het salaris was immers volgens zowel [D] als [A] het salaris per 1 augustus 2006 niet vastgesteld op € 250.000,= maar op € 350.000,=). Ten slotte stroken de verklaringen van de getuigen [D] en [A] over de reden van de salarisverhoging van [appellant] niet met de verklaringen van de in eerste aanleg bij wege van rogatoire commissie gehoorde getuigen [C] en [B] , beiden lid van de Arbeitsausschuss van [X] GmbH. De getuige [C] heeft op de vraag “Welche Gründe lagen dieser Gehaltsanpassung (de salarisverhoging in 2006; hof) zu Grunde” geantwoord:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e00897fdbf4fdf607fe63dd61f9f4a2be97788c7c5ffd3da8e6c65c1e49f1dcd | shasum -a 256