Onder 5.7. Gerechtshof Amsterdam 28 maart 2017

Uit het NIFP-rapport van 22 april 2015 blijkt onder meer het volgende. Tijdens de onderzoeksgesprekken was sprake van sterke stemmingswisselingen bij de moeder. De moeder was zich niet goed bewust van haar emotionele labiliteit. De moeder ontkende de problematiek. Volgens de moeder hadden alle instellingen fouten gemaakt. De moeder stelde zich in haar uitspraken vaak als slachtoffer op. Zij hield rigide vast aan haar interpretaties van conflicten. De moeder benadrukte steeds dat zij in wezen positief staat tegenover hulpverlening, maar dat het gezien haar achtergrond en de cultuur van haar land van afkomst voor haar moeilijk is om zich aan te passen. De moeder leek de consequenties hiervan in het verleden echter niet te accepteren. De uitspraken van de moeder getuigen niet van enige introspectie of reflectie met betrekking tot haar eigen handelen, waardoor in de toekomst geen verandering in gedrag te verwachten is. De beperkingen en pathologische persoonlijkheidstrekken van de moeder zijn dusdanig dat niet gesproken kan worden van een persoonlijkheidsstoornis maar wel van persoonlijkheidsproblematiek, hetgeen het opvoedkundig handelen van de moeder beïnvloedt. Ten gevolge van een achterstand in het empathisch vermogen van de moeder weet zij niet goed wat de kinderen nodig hebben. Daarbij handelt de moeder onvoorspelbaar waardoor de kinderen niet weten waar zij aan toe zijn. Er is sprake van een stoornis in de impulsbeheersing en verder lijkt bij de moeder sprake van een dissociatieve stoornis NAO, waardoor bepaalde gedachten en emoties worden buitengesloten, waardoor iemand niet goed bereikbaar is. De onderzoeker heeft dit laatste mede gebaseerd op de waarneming van de Bascule, waarbij werd gesproken van ontregeld zijn van de moeder, waarbij zij het contact met de werkelijkheid verloren lijkt te hebben. De pedagogische vaardigheden van de moeder lijken vooral aangeleerd (theoretisch) te zijn, het lijkt niet doorvoeld en geïnternaliseerd te zijn. Er zijn momenten geweest dat de moeder haar kinderen niet zag en hoorde, niet aanvoelde wat er bij de kinderen speelde en wat zij behoefden. Volgens de onderzoeker lijkt de moeder door haar beperkte affectieve en pedagogische vaardigheden niet goed in staat veiligheid, structuur en stabiliteit aan de kinderen te bieden. Zeker nu er sprake is van gedragsproblemen en sociaal-psychische problemen bij de kinderen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be2febaa483a70adf48e43b133c8316d9a9e31ce30513a9a24bd7d739db24762 | shasum -a 256