Onder 2.1 Gerechtshof Amsterdam 20 juni 2017

Getuige [A] was destijds projectcoördinator van alle pensioenaangelegenheden binnen DHL. In het kader van de overgang van een groot aantal DHL-werknemers van het ondernemingspensioenfonds PST naar het bedrijfspensioenfonds BPF hebben, zo verklaarde [A], gesprekken plaatsgevonden waarbij mensen van DHL, PST en BPF/Syntrus aanwezig waren (Syntrus was destijds de uitvoerder van de pensioenregeling van BPF; hof). Tijdens een van die besprekingen, op 19 april 2017, is, naar aanleiding van het door DHL aangedragen bespreekpunt met betrekking tot de Persoonlijke Toeslag (hierna ook: PT) gesproken over de verschillen tussen de toeslagen die bij PST al dan niet pensioengevend waren en dat bij BPF wel of niet waren. In dat verband is toen (behalve over de PT) ook over de Toeslag Onregelmatig Werken (hierna: TOW) gesproken. Het kan zijn - aldus steeds [A] - dat toen pas is vastgesteld dat ook bij de TOW er een verschil zat tussen de oude situatie en zoals het bij BPF was geregeld: in de oude situatie was de TOW niet pensioengevend en mevrouw [I] (verbonden aan Syntrus; hof) merkte tijdens de bewuste bespreking op dat volgens het pensioenreglement van BPF de TOW wèl pensioengevend zou zijn. In de inleidende gesprekken was van de zijde van DHL al aangegeven dat wat DHL betreft eigenlijk zo weinig mogelijk moest veranderen, omdat nou juist voor 2006 was bereikt dat alle onderdelen van DHL waren aangesloten bij PST en DHL niet wilde dat ze weer in een situatie kwamen dat de ene werknemer in de ene pensioensituatie zat en de andere in een andere. De uitkomst van de bespreking van 19 april 2007 was, aldus steeds [A], dat BPF/Syntrus zou nagaan welke oplossingen mogelijk waren voor de verschillen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/400bb83fc3f1d076a73398f4a7276f14b3c3aecb608e3fe505ada414d695cf84 | shasum -a 256