Onder 2.6 Gerechtshof Amsterdam 20 juni 2017

Getuige [F] was destijds HR director policies and services bij DHL en, als gezegd, leidinggevende van [A]. Ermee geconfronteerd dat de PT wel maar de TOW kennelijk niet op de bespreekpuntenlijst van DHL stond verklaarde [F] dat hij denkt dat dit zo is gegaan omdat in het voortraject was besproken dat DHL het pensioengevend salaris kon opgeven, “ maar ik wilde dat nog wel getoetst hebben” . Van [A] had hij gerapporteerd gekregen dat nog getoetst moest worden of de TOW, zoals DHL wilde, niet pensioendragend zou zijn. Dat hij gerapporteerd had gekregen dat er een probleem was met betrekking tot de wens van DHL dat de PT pensioendragend zou blijven, kan [F] zich niet herinneren. Op de bijeenkomst waarop nader over de TOW gesproken zou worden, 24 mei 2007, was [F] aanwezig. Van de zijde van BPF - meent hij - is toen gezegd dat DHL het pensioengevend salaris zelf kon opgeven. Volgens [F] was voor iedereen aan tafel duidelijk dat DHL wilde dat de TOW geen pensioengevend salaris zou zijn. Van de zijde van BPF is het op die bijeenkomst bij die uitspraak gebleven en dat begreep [F] wel: omdat het reglement van BPF op dit punt verschillend kon worden uitgelegd. Zij wilden kennelijk geen expliciete goedkeuring geven, dit was - zo begreep [F] - omdat dit aspect in de BPF-regels anders wordt toegepast dan DHL wilde. Na de bijeenkomst van 24 mei 2007 wist [F], zo verklaarde hij, dat de regeling zo uitgevoerd zou worden zoals DHL wilde en met de vakorganisaties was afgesproken. Hij denkt dat zowel [A] als hij opgelucht waren na die bijeenkomst, want dit was heel belangrijk in verband met de door DHL gewenste harmonisatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/400bb83fc3f1d076a73398f4a7276f14b3c3aecb608e3fe505ada414d695cf84 | shasum -a 256