Alinea 307 Gerechtshof Amsterdam 27 juli 2017

De ernst van de bewezen feiten rechtvaardigt zonder meer dat de verdachte een onvoorwaardelijke detentie ondergaat die langer is dan de tijd die hij tot op heden in voorarrest heeft doorgebracht. Het hof ziet zich tegelijkertijd geconfronteerd met de realiteit dat hernieuwde vrijheidsbeneming de positieve ontwikkelingen in de persoonlijke situatie van de verdachte in de kiem zou smoren. Dit acht het hof in deze zaak niet in het belang van de Nederlandse en internationale samenleving. Daarom zal een belangrijk deel van de op te leggen gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm worden gegoten. De positieve ontwikkelingen zijn echter pril en vormen nog geen ontoereikende geruststelling dat het recidivegevaar, dat de – tot twee maal toe uitgereisde – verdachte kennelijk in zich borg, voorgoed is afgewend. Daarbij is in aanmerking genomen dat hij op de terechtzitting in hoger beroep tot uitdrukking heeft gebracht nog altijd te verlangen naar een land waarin de sharia geldt. Met het forse voorwaardelijke strafdeel wordt dus tevens beoogd ervoor te zorgen dat de verdachte zich verre houdt van het plegen van strafbare feiten, terroristische misdrijven in het bijzonder. De proeftijd zal op 3 jaren worden vastgesteld. Daarbij dient de verdachte zich goed te realiseren dat in het geval de tenuitvoerlegging van het voorwaardelijk strafdeel ooit zal worden gelast, het op basis van de huidige regelgeving geenszins uitgesloten is dat hij ook het strafrestant zal moeten ondergaan op een zogeheten Terroristen Afdeling. Zoals algemeen bekend is en de verdachte tijdens zijn eerdere verblijf aldaar ondervonden heeft, hebben de detentieomstandigheden daar als zwaar te gelden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ea2ea788209cdab4d23f3378ee1cf700afd3415d2d9c3934476ab82600e4d2b | shasum -a 256