Onder 3.1 Gerechtshof Amsterdam 1 augustus 2017

De rechtbank heeft in eerste aanleg - kort gezegd - overwogen dat ABN AMRO, jegens [naam maatschap] heeft gehandeld in strijd met de op haar rustende zorgplicht. Volgens de rechtbank heeft ABN AMRO [naam maatschap] bij de totstandkoming van de krediet- en swapovereenkomsten niet volledig en voldoende begrijpelijk gewezen op de specifieke risico’s van die productcombinatie en zich er onvoldoende van vergewist dat [naam maatschap] zich daadwerkelijk bewust was van die bijzondere risico’s en de mogelijke gevolgen die de verwezenlijking daarvan voor haar kon hebben. De rechtbank heeft vervolgens overwogen dat [naam maatschap] echter - mede gelet op het feit dat tussen partijen was overeengekomen dat het renterisico op de verstrekte kredieten door middel van een derivaat moest worden afgedekt - niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij bij een juiste en volledige voorlichting door ABN AMRO zou hebben gekozen voor een andere, voor haar voordeliger wijze om het kredietrisico af te dekken. Onder die omstandigheden bestaat geen causaal verband tussen de tekortkoming van ABN AMRO en de door [naam maatschap] gestelde schade. De rechtbank heeft de vorderingen van [naam maatschap] om die reden afgewezen en haar veroordeeld in de proceskosten. Tegen deze beslissing en de daaraan ten grondslag gelegde motivering komt [naam maatschap] met vier grieven op.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/69a845cb789a5bbd94eb6093b4c41da02453532611d3caa5f009e555ccdcd48d | shasum -a 256