Onder 5.1. Gerechtshof Amsterdam 25 juli 2017

Het Hof verenigt zich met de hiervoor onder 4 weergegeven beslissing van de rechtbank en de gronden waarop deze beslissing rust en maakt deze tot de zijne. In aanvulling van wat onder 14 en 15 van de rechtbankuitspraak is opgenomen overweegt het Hof dat voor de beantwoording van de vraag of sprake is van loon uit dienstbetrekking bepalend is de mate van (causaal) verband met de dienstbetrekking, en niet uitsluitend of de bate een beloning vormt voor de door de werknemer verrichte arbeid. Het is niet voldoende dat de dienstbetrekking een voorwaarde (conditio sine qua non) is voor het verkrijgen van een bepaalde bate, maar er dient sprake te zijn van toereikende causaliteit (vergelijk ook de conclusie van A-G Niessen van 9 november 2016, nr. 16/01727, ECLI:NL:PHR:2016:1130). Om daarvan te kunnen spreken, wordt in het algemeen aangenomen dat als beslissend criterium de leer van de redelijke toerekening geldt. Deze leer vat loon op als alle voordelen die, rekening houdende met de maatschappelijke opvattingen, geacht kunnen worden zakelijk aan de dienstbetrekking te worden toegerekend, met uitschakeling derhalve van wat tot de persoonlijke sfeer van de werknemer behoort. Naar het oordeel van het Hof behoort het door belanghebbende van de werkgever (dan wel een met de werkgever gelieerde vennootschap) ontvangen bedrag ter zake van de winst (de prijs) in de door de of vanwege de werkgever georganiseerde loterij tot zulk een voordeel (een voordeel dat, rekening houdende met de maatschappelijke opvattingen, geacht wordt zakelijk aan de dienstbetrekking te worden toegerekend). Belanghebbendes vergelijking met van de werkgever ontvangen loten in de staatsloterij en de daarmee verkregen prijzen miskent dat het daarbij niet gaat om een door de werkgever ten behoeve van (bepaalde) werknemers georganiseerde loterij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7317989dc6ae18a0694109f11f6c2fb8f26acaf6d7931aea13ca6f1c2e8e1395 | shasum -a 256