Onder 4.10 Gerechtshof Amsterdam 14 februari 2017

[geïntimeerde] bestrijdt dat artikel 7:942 (oud) BW op grond van artikel 75 Ow NBW buiten toepassing kan blijven en voert onder meer aan dat artikel 75 Ow NBW blijkens de parlementaire geschiedenis als vangnetbepaling fungeert en terughoudend dient te worden toegepast. De wetgever spreekt uitdrukkelijk over een beperkte mogelijkheid tot afwijking en dat de tweede grond van het artikel, de redelijkheid en billijkheid, een marginaal criterium behelst om te voorkomen dat al te gemakkelijk op grond van redelijkheid en billijkheid wordt geprocedeerd. De eis van de aangetekende brief en de mededeling van artikel 7:942 (oud) BW is bedoeld om de tot uitkering gerechtigde te beschermen tegen de gevolgen van de bijzonder korte verjaringstermijn van zes maanden. Die beschermingsbepaling is door de wetgever in het leven geroepen en kan volgens [geïntimeerde] onmogelijk buiten werking worden gesteld omdat een verzekeraar deze onaanvaardbaar acht. Helemaal niet nu de wetgever expliciet rekening heeft gehouden met een geval als het onderhavige, aldus [geïntimeerde] . Daarbij is het volgens [geïntimeerde] van belang dat Allianz geen omstandigheden aanvoert die zien op de specifieke omstandigheden van dit geval en die maken dat onverkorte toepassing van artikel 68a lid 1 Ow NBW in dit geval onaanvaardbaar zou zijn. De omstandigheden waarop Allianz wijst gelden voor alle dekkingsafwijzingen gedaan door verzekeraars tussen januari 2001 en januari 2006. Een specifieke omstandigheid die dit geval anders zou maken en waarmee de wetgever geen rekening heeft gehouden bij invoering van artikel 7:942 (oud) BW, voert Allianz volgens [geïntimeerde] niet aan. Had [geïntimeerde] na 1 januari 2006 wel een aangetekende brief met mededeling van Allianz ontvangen, dan was zijn rechtspositie volgens hem niet verslechterd. Hij had dan een duidelijke mededeling ontvangen over het intreden van een verkorte verjaringstermijn, waarna hij (al dan niet na het inroepen van deskundige hulp) zijn rechten veilig had kunnen stellen. Het nalopen van dossiers met omstreden dekkingsaanspraken kan bovendien geen onoverkomelijke handeling voor een grote verzekeraar als Allianz zijn. Van Allianz mag worden aangenomen dat zij op de veranderingen kon anticiperen. Zij had na 1 januari 2006 in dossiers met omstreden dekkingsaanspraken (opnieuw) afwijzingsbrieven kunnen versturen, aldus [geïntimeerde] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf4f6c8b0108b05045379ba76625670799bc1aca953be575b68bab39d3d7a5ee | shasum -a 256