Alinea 28 Gerechtshof Amsterdam 19 oktober 2017

Met betrekking tot de vraag of de verdachte in eerste aanleg heeft verklaard: ‘Ik heb wel toegang tot [slachtoffer] haar Facebook’, zoals is opgenomen in het proces-verbaal van de terechtzitting in eerste aanleg op de derde bladzijde, is het volgende van belang. Het proces-verbaal van de terechtzitting is in beginsel de enige bron waaruit blijkt wat op de terechtzitting is verklaard. Een dergelijk proces-verbaal van de terechtzitting wordt door de rechter en de griffier op ambtseed opgemaakt. Uitgangspunt moet zijn dat hetgeen in een proces-verbaal van de zitting wordt opgenomen, een waarheidsgetrouwe weergave betreft van hetgeen ter terechtzitting is voorgevallen. Het hof ziet geen reden om in deze zaak van dat uitgangspunt af te wijken. De raadsvrouw heeft kennelijk geen enkele poging ondernomen om de door haar gestelde fout in het proces-verbaal te (laten) rectificeren. Bovendien sluit voornoemde opmerking van de verdachte aan bij de op de vierde bladzijde van het proces-verbaal van die zitting als zijn verklaring opgenomen zinsnede ‘Dat [slachtoffer] mij beschuldigt van dit feit kan niet, ook al heb ik haar wachtwoord van Facebook’. Deze interne consistentie in het proces-verbaal beschouwt het hof als een contra-indicatie voor de door de verdediging gestelde verschrijving. Het moet er daarom voor worden gehouden dat de verklaring die de verdachte in eerste aanleg heeft afgelegd, overeenstemt met de schriftelijk weergave daarvan in het proces-verbaal.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a2bf756f20b0b247b817c7c498d24162fb76d71cb44342ab62e3a905d5c60cb1 | shasum -a 256