Onder 3.8 Gerechtshof Amsterdam 22 mei 2018

Uit artikel 7:673 lid 1 BW volgt - voor zover thans van belang - dat een werknemer in beginsel recht heeft op een transitievergoeding in het geval dat de arbeidsovereenkomst (die ten minste vierentwintig maanden heeft geduurd) op verzoek van de werkgever wordt ontbonden. In een aantal gevallen is geen transitievergoeding verschuldigd, bijvoorbeeld indien het eindigen of niet voortzetten van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer (artikel 7:673 lid 7 sub c BW). Daarvan is in het onderhavige geval naar het oordeel van het hof geen sprake geweest. [appellant] had, zoals uit het vooroverwogene volgt, - bekend met de inhoud van de e-mail van [Y] van 8 januari 2016 - het maken van afspraken over een door Roto Frank te verstrekken huurgarantie en - gezien de e-mailwisseling van 29 juli 2016 en 30 augustus 2016 - het versturen van de e-mail van 4 oktober 2016 en de daarop volgende geantedateerde brief van 5 januari 2016 zonder Roto Frank ervan in kennis te stellen dat [A] contact met hem had opgenomen, achterwege moeten laten. Niet aannemelijk is evenwel geworden dat [appellant] , die naar gesteld noch gebleken is een geldelijk gewin had bij de gewraakte afspraken, bij zijn handelswijze kwade bedoelingen had of Roto Frank opzettelijk heeft benadeeld. Daarbij is van belang dat Roto Frank niet betwist dat de overeenkomstig de e-mail van 4 oktober 2016 bij brief van 5 januari 2016 schriftelijk bevestigde afspraak over de huurgarantie en de in de e-mail van 4 oktober 2016 genoemde afspraak over de opslag van zaken in januari 2016 zijn gemaakt toen er nog geen sprake was van opzegging van de samenwerkingsovereenkomst met [A] /Plaza Projects en [appellant] er van mocht uitgaan dat die relatie de overeengekomen termijn van 3 jaar zou voortduren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9df5cc80812dfe0a20d6346f08d49046b9cb65c7ca8cba6e04b10bb7e95f2e3a | shasum -a 256