Onder 3.9 Gerechtshof Amsterdam 22 mei 2018

Anders dan de kantonrechter heeft overwogen, verwijt Roto Frank [appellant] ten onrechte dat hij het onmogelijk heeft gemaakt de toedracht van de brief van 5 januari 2016 te onderzoeken omdat hij aanvankelijk heeft geweigerd zijn zakelijke laptop in te leveren. De e-mail van 4 oktober 2016 is immers, zoals uit overweging 3.1.5 blijkt, verstuurd vanaf het privé e-mailaccount van [appellant] . Evenzeer is niet aannemelijk dat [appellant] bij het met toestemming van Roto Frank verwijderen van privé e-mails van zijn zakelijke laptop met opzet ook zakelijke bestanden met betrekking tot Roto Frank heeft verwijderd. Dat [appellant] bij dat verwijderen gebruik heeft gemaakt van een zogenoemd “hardwipe” programma is evenmin verwijtbaar. Het was immers niet de bedoeling dat na het verwijderen van voor Roto Frank niet relevante e-mails en bestanden deze toch nog te achterhalen zouden zijn zodat Roto Frank kon controleren wat er was verwijderd. Het vorenstaande brengt mee dat aan [appellant] een transitievergoeding toekomt. Tegen de hoogte van het door [appellant] in dit verband verzochte bedrag van € 67.931,- bruto als zodanig heeft Roto Frank geen verweer gevoerd. Dit bedrag zal worden toegewezen. De grieven I tot en met VII in principaal slagen derhalve voor zover [appellant] erover klaagt dat de kantonrechter zijn voornoemde gedragingen ernstig verwijtbaar achtte en grief IX in principaal appel slaagt eveneens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9df5cc80812dfe0a20d6346f08d49046b9cb65c7ca8cba6e04b10bb7e95f2e3a | shasum -a 256