Alinea 33 Gerechtshof Amsterdam 26 juni 2018

De verdachte voelde zich vernederd. Hij wilde duidelijkheid van [getuige 1]. Dat was de reden waarom hij achter [slachtoffer] en [getuige 1] aanliep op straat. De verdachte was boos en hij was aan het schelden, maar hij bleef op afstand. Hij raakte niemand aan. Hij had geen enkel voorwerp in zijn hand. Het was [slachtoffer] die zich op enig moment omdraaide en zei: “nu is het genoeg”. Het was ook [slachtoffer] die naar de verdachte toe liep en hem aanviel en de verdachte in een soort nekklem of wurggreep vastpakte. Getuige [getuige 2] bevestigt deze gang van zaken. Zij beschrijft als enige objectieve getuige alles wat er gebeurd is vanaf de echokliniek. Hetgeen [getuige 2] heeft gezien en beschreven is meer dan de overige getuigen hebben gezien. [getuige 2] heeft tegenover de rechter-commissaris onder meer verklaard: “ik zag dat het slachtoffer de dader aanviel. Ik bedoel dat hij uitviel naar de dader. Ik zag dat het slachtoffer de dader had vastgepakt. Hij had zijn linkerarm om het hoofd van de dader geslagen. In het begin hield de dader wel afstand tot het slachtoffer. Hij liep wel achter ze aan. Ik had het idee dat de dader niet had verwacht dat het slachtoffer zich zou omdraaien. Toen het slachtoffer de dader vasthad, raakte de dader naar mijn idee in paniek. Ik denk dat, omdat hij toen naar zijn tasje greep en dat mes pakte.” [getuige 2] heeft verder nog verklaard: “de dader en het slachtoffer waren met elkaar aan het worstelen. De dader was niet meer met zijn hoofd onder de arm van het slachtoffer. Ik zag dat de dader op het slachtoffer instak.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1de3a415a101d0cb8e20ae91150cc1a0030e908309c253cc78eb43f3b173ca2d | shasum -a 256