Onder 3.11 Gerechtshof Amsterdam 10 juli 2018

Vast staat verder dat [X] c.s. zich altijd hebben mogen laten vervangen zonder dat zij daarvoor toestemming van Persgroep hoefden te vragen, hetgeen in de praktijk ook is gebeurd. Er gelden wel beperkingen, zo dient een vervanger tijdig bij Persgroep of [Y] te worden aangemeld, maar Persgroep heeft onweersproken aangevoerd dat deze meldplicht slechts erop gericht is om te voorkomen dat Persgroep of [Y] in strijd handelen met de Wet Arbeid Vreemdelingen of de Arbeidstijdenwet. Ook zijn er op diverse wijzen beperkingen gesteld aan vervanging voor langere tijd maar dat neemt niet weg dat geen toestemming van Persgroep is vereist voor vervanging binnen de overeengekomen regels. [X] c.s. hebben zich beroepen op het bepaalde in artikel 7:659 BW. Lid 1 van dit artikel houdt in dat een werknemer verplicht is de arbeid zelf te verrichten en dat hij zich daarin niet dan met toestemming van de werkgever door een derde kan doen vervangen. Het hof oordeelt dat [X] c.s. verregaande vrijheid is toegekomen om zich al dan niet, in welke mate en (in principe) door wie dan ook te laten vervangen. De grens was dat [X] c.s. zich niet structureel zouden laten vervangen. De stelling van [X] c.s. dat sprake is geweest van persoonlijk door hen te verrichten arbeid als bedoeld in artikel 7:659 BW volgt het hof daarom niet. Het hof heeft kennis genomen van de stelling van [X] c.s. dat vervangbaarheid niet als criterium voor het al dan niet aannemen van een arbeidsovereenkomst zou mogen worden gebruikt, als het werk zo eenvoudig is dat het voor de werkgever geen verschil maakt wie het uitvoert, maar ziet geen aanleiding om dit criterium bij de toets of een overeenkomst kwalificeert als een arbeidsovereenkomst, buiten beschouwing te laten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/abbe1d62a1feac612e969ed81633d6d388303709e8f0e3fc5215b4f51ff13c00 | shasum -a 256