Alinea 27 Gerechtshof Amsterdam 31 juli 2018

Niet kan worden vastgesteld dat de aangetroffen kluis in de buurt van de auto van de verdachte, de kluis is die gestolen is. En als het dezelfde kluis betreft, dan staat daarmee nog steeds niet vast dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft gepleegd. Een auto is een verplaatsbaar object en de auto van de verdachte is 10 maanden nadat het feit is gepleegd in de buurt van de kluis aangetroffen. Het is niet duidelijk wie de kluis daar heeft neergelegd. In dat kader heeft de verdachte ook verklaard dat er geen vingerafdrukken noch DNA sporen van hem op de kluis zijn aangetroffen. Voorts heeft de verdachte ontkend dat hij het ten laste gelegde feit heeft gepleegd en zijn ook anderszins geen sporen van hem aangetroffen waaruit blijkt dat deze ontkenning onjuist is. De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij het verhaal waarin hij het feit bekent, heeft verzonnen. In werkelijkheid heeft hij niets met de diefstal te maken: hij heeft het verhaal gehoord van een persoon genaamd ‘[naam 1]’, die behoort tot een motorclub, welk verhaal hij vervolgens heeft gereproduceerd om op te scheppen, stoer te doen, tegenover zijn omgeving. Daar komt bij dat het opgenomen gesprek met [naam 2] waarin de verdachte het feit bekent pas geruime tijd na de pleegdatum boven water is gekomen. Tot slot is relevant dat [naam 3], in zijn bij de raadsheer-commissaris afgelegde verklaring, de suggestie wekt dat hijzelf ( het hof begrijpt: en dus niet de verdachte ) de inbraak heeft gepleegd. Aldus is het ten laste gelegde feit, volgens de raadsman, wettig maar niet overtuigend bewezen zodat vrijspraak moet volgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3d2b252663b64a9e6b27a96a612b74dd156a2f9ad140e5c57b8c453ed541dd2f | shasum -a 256