Onder 3.1 Gerechtshof Amsterdam 11 september 2018

[appellant] heeft in eerste aanleg aan de rechtbank Den Haag, welke rechtbank de zaak na een beroep op relatieve onbevoegdheid van de zijde van ABN AMRO heeft verwezen naar de rechtbank Amsterdam, op grond van artikel 46 van de Wet Bescherming Persoonsgegevens verzocht, zakelijk weergegeven, ABN AMRO te verplichten om aan het BKR als einddatum van de registratie door te geven 19 april 2010, althans 19 april 2015, althans een nadere vast te stellen datum, als bedrag van de schuld te registreren € 25.000,- en de coderingen A, 2 en 3 te verwijderen alsmede de hele registratie te verwijderen, een en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom, en ABN Amro te veroordelen een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding te betalen, met veroordeling van ABN AMRO in de proceskosten. [appellant] stelde daartoe dat hem uit de BKR-registratie is gebleken dat de vordering van ABN AMRO jegens hem op 19 april 2010 geheel opeisbaar is geworden zodat deze vordering op 19 april 2015 is verjaard. Hij heeft van ABN AMRO geen correspondentie ontvangen zodat de verjaring niet is gestuit. Indien geen sprake is van verjaring dan is volgens [appellant] sprake van rechtsverwerking. [appellant] betwistte voorts dat het door ABN AMRO aan het BKR opgegeven bedrag van € 31.500,- juist is. Een en ander maakt dat de registratie onjuist althans disproportioneel is, aldus [appellant] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/28ffd2b166457a0755fbbbe5ac11f5f75391c757cacaea5eb909e33ec9d3d522 | shasum -a 256