Onder 3.5 Gerechtshof Amsterdam 4 december 2018

De kantonrechter heeft ten gunste van Dexia een bewijsvermoeden ontleend aan het feit dat de betalingen op grond van de leaseovereenkomst werden verricht vanaf een en/of-rekening. In het tussenvonnis heeft de kantonrechter [appellante] toegelaten tot het leveren van tegenbewijs tegen het vermoeden dat [X] vóór of op 13 maart 2000 kennis heeft gekregen van het bestaan van de leaseovereenkomst. Op 14 juni 2017 zijn [appellante] en [X] als getuigen gehoord. De kantonrechter heeft in het eindvonnis geoordeeld dat [appellante] er niet in is geslaagd het bewijsvermoeden te ontzenuwen, zodat het beroep van Dexia op verjaring slaagt. Vervolgens heeft de kantonrechter de vorderingen van [appellante] in conventie afgewezen en de vordering van Dexia in reconventie - een verklaring voor recht dat de leaseovereenkomst rechtsgeldig tot stand is gekomen, niet is vernietigd en niet bloot staat aan vernietiging op enige grond waarop van de zijde van [appellante] een beroep kan worden gedaan - toegewezen. Tegen voornoemde beslissingen en de daaraan ten grondslag gelegde motivering komt [appellante] op met haar grieven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be78ea96b9518d7c93d8ee54a855edb24af9ed0755c182a553ef0e9ebbf1167d | shasum -a 256