Onder 3.9.5 Gerechtshof Amsterdam 11 december 2018

Voor de toepassing van het alcohol- en drugsbeleid dient sprake te zijn van een structureel alcoholprobleem. Het bestaan van een alcoholverslaving is niet vereist. Hoewel in artikel 4.2 van het alcohol- en drugsbeleid het aan het oordeel van Dräger is overgelaten of van een structureel alcoholprobleem sprake was, kan Dräger zich er niet op beroepen dat zij niet eerder dan op 17 mei 2016 wist dat [appellant] kampte met een structureel alcoholprobleem. Als het feit dat [appellant] bij aankomst op zijn werk met een fles wodka in zijn fietstas en een alcoholpromillage van 3,52 voor Dräger al geen reden vormde om te vermoeden dat van een structureel alcoholprobleem sprake was, dan had dat voor Dräger in ieder geval aanleiding moeten zijn om al dan niet met behulp van de bedrijfsarts te onderzoeken of daarvan sprake was. Een dergelijk onderzoek lag te meer voor de hand omdat de bedrijfsarts naar aanleiding van het eerste voorval Dräger er op gewezen had dat het in de cultuur van [appellant] afkomst beladen is om daarover te spreken, dat zij het volgende moment wenste af te wachten en Dräger geadviseerd had de situatie in de gaten te houden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d7a6cedcd8d2be4359579a4bff41c7f25913ae16efdab42500244ace649a9105 | shasum -a 256