Citaat | Gerechtshof Amsterdam 27 februari 2018
Onder 4.3.2. Gerechtshof Amsterdam 27 februari 2018
Een alinea uit Gerechtshof Amsterdam 27 februari 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:586.
Allereerst wordt voorgesteld aan artikel 23 van de AWR een tweede volzin toe te voegen die tot uitdrukking brengt dat het recht van bezwaar ook toekomt aan degene van wie inkomens– of vermogensbestanddelen zijn begrepen in het voorwerp van de belasting van een ander. Deze toevoeging ziet op de gevallen waarin op grond van artikel 5 van de Wet IB 1964 inkomensbestanddelen van de minstverdienende echtgenoot worden toegerekend aan de meestverdienende echtgenoot. Voorts geldt deze uitbreiding ook voor gevallen waarin op grond van genoemd artikel inkomensbestanddelen van minderjarige kinderen of de in het achtste lid van dat artikel bedoelde partners worden toegerekend aan een ander, alsmede op de gevallen waarin ingevolge artikel 5 van de Wet op de vermogensbelasting 1964 (Stb. 1964, 520; hierna Wet VB 1964) vermogensbestanddelen van de minstverdienende echtgenoot worden toegerekend aan de meestverdienende echtgenoot.” Kamerstukken II, vergaderjaar 1990-1991, 22 491, nr. 3, blz. 1-2.
Zelf controleren
Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d343a102b028f1f20fe32ba366795dd33924740cb84d720ad70f459ad900322b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d343a102b028f1f20fe32ba366795dd33924740cb84d720ad70f459ad900322b, en de alinea staat in dat document op bytes 16074 tot 17120.
$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d343a102b028f1f20fe32ba366795dd33924740cb84d720ad70f459ad900322b | shasum -a 256