Onder 4.7 Gerechtshof Amsterdam 18 juni 2019

Dat, en in hoeverre de vrouw daarnaast ook nog verdiencapaciteit zou hebben, omdat zij zich onvoldoende heeft ingespannen om in haar eigen levensonderhoud te kunnen voorzien, is naar het oordeel van het hof niet komen vast te staan. Blijkens overweging 3.5 uit het verwijzingsarrest van de Hoge Raad lag het op de weg van de man om de feiten en omstandigheden aan te voeren met betrekking tot de mogelijkheden die voor de vrouw, gezien haar leeftijd, opleiding en werkervaring, bestonden om na het uiteengaan van partijen werk te vinden of een opleiding te volgen. De man heeft - samengevat - onder meer gesteld dat de eigen verdiencapaciteit van de vrouw vanwege het verstrijken van de tijd moet zijn toegenomen, dat zij in het kader van de verdeling van de ontbonden huwelijksgoederengemeenschap de helft van alle verzekeringspolissen heeft ontvangen en daarnaast de verkoopwinst van de woning van partijen in [plaats] , dat zij zich op geen enkele wijze heeft ingespannen om haar verdiencapaciteit te benutten en dat het onredelijk is vanwege haar operaties en haar onmogelijkheid daardoor fysiek zware arbeid te verrichten aan haar verdiencapaciteit voorbij te gaan. Deze stellingen voldoen niet aan de stelplicht als omschreven door de Hoge Raad en vormen tegenover de gemotiveerde betwisting door de vrouw onvoldoende grond om tot het door de man gewenste oordeel te komen. Hij stelt immers geen feiten en omstandigheden met betrekking tot de mogelijkheden die voor de vrouw, gezien haar leeftijd, opleiding en werkervaring, bestonden om na het uiteengaan van partijen werk te vinden of een opleiding te volgen. Hij stelt evenmin welk inkomen de vrouw daaruit had kunnen genereren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfd74f367212a27cfa98975132df87c0e939ee0dc03f875f181cd8fda4bff2bb | shasum -a 256