Onder 5.2 Gerechtshof Amsterdam 17 december 2019

Bij het inleidend verzoekschrift hebben [verweerster sub 2] en [verweerder sub 1] zich op het standpunt gesteld dat, kort samengevat, de rechthebbende niet in staat is haar belangen zelf waar te nemen en dat een bewindvoerder en mentor dienen te worden benoemd. De rechthebbende kampt sinds medio 2015 met verschijnselen van dementie. Op 14 maart 2017 hebben [verweerster sub 2] en [verweerder sub 1] mondeling van dr. Huisman vernomen dat de diagnose dementie is gesteld. Op voorstel van [verzoeker sub 1] heeft naar aanleiding van deze mededeling op 12 april 2017 de voormelde bespreking plaatsgevonden in aanwezigheid van de rechthebbende, de kinderen en [verzoeker sub 1] onder begeleiding van notaris Van der Deijl. De notaris heeft erop gewezen dat, gezien de gestelde diagnose dementie, het opstellen van een levenstestament niet aan de orde was en dat eerst moest worden onderzocht of de rechthebbende wilsbekwaam is. [verzoeker sub 1] heeft vervolgens ten aanzien van de rechthebbende allerlei (rechts-)handelingen verricht. Zo heeft hij zonder overleg met [verweerster sub 2] en [verweerder sub 1] de rechthebbende een aantal maanden in huis genomen en een plaats in een verzorgingstehuis voor haar gezocht. De communicatie tussen [verweerster sub 2] en [verweerder sub 1] enerzijds en [verzoeker sub 1] anderzijds is slecht. Zij worden door hem belemmerd in hun contact met de rechthebbende. Ter zitting in hoger beroep heeft [verweerster sub 2] herhaald dat zij vanwege de houding van [verzoeker sub 1] thans nauwelijks contact heeft met de rechthebbende en door [verzoeker sub 1] niet bij haar verzorging wordt betrokken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1be4395ff1161211bd45c35b29f7698b47fc517e973da6e3579ec6f4b6fea7ed | shasum -a 256