Onder 3.2. Gerechtshof Amsterdam 9 juni 2020

Alvorens de grieven te bespreken overweegt het hof het volgende. De kantonrechter heeft in overweging 5.2 van het tussenvonnis van 29 november 2017 geoordeeld dat voldoende is komen vast te staan dat de overeenkomst is gesloten tussen [geïntimeerde] en [appellant] . [appellant] heeft tegen die overweging en beslissing geen grief gericht. In haar memorie van antwoord, sub 54 tot en met 60, betoogt [geïntimeerde] dat zij de overeenkomst met [A] heeft gesloten en dat [A] dan ook als haar wederpartij is aan te merken. [geïntimeerde] stelt daarbij niet dat ook [appellant] haar wederpartij is. Het hof leest in voormelde stellingname van [geïntimeerde] echter geen incidenteel appel tegen de tussen haar en [appellant] gewezen vonnissen. [geïntimeerde] heeft immers geconcludeerd tot bekrachtiging van die vonnissen en niet tot vernietiging ervan met alsnog afwijzing van haar vorderingen tegen [appellant] . In dit verband wordt bovendien opgemerkt dat het hof ambtshalve bekend is dat [geïntimeerde] geen hoger beroep heeft ingesteld tegen de vonnissen, voor zover gewezen tussen haar en [A] , zodat die vonnissen in zoverre onherroepelijk zijn. Het is onaannemelijk dat [geïntimeerde] zou wensen dat zij in deze zaak uiteindelijk ten opzichte van zowel [appellant] als [A] met lege handen zou komen te staan. Het hof zal er daarom, evenals de kantonrechter, van uit gaan dat (alleen) [appellant] de wederpartij is van [geïntimeerde] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2ea39ece50c7292fb36d3d1f675e8d4caf4becd5399f1644eaf80052b16594d | shasum -a 256