Onder 3.6.6. Gerechtshof Amsterdam 9 juni 2020

[appellant] wijst ter adstructie van zijn stelling dat het gebrek ten tijde van de overeenkomst nog niet aanwezig was en pas na de aflevering is ontstaan bij herhaling op de onder 2 (f) genoemde brief van [dierenarts C] . Echter, ook als het hof er met [appellant] van uit gaat dat juist zijn de observaties van [dierenarts C] , kort gezegd en zakelijk weergegeven, dat de bij het paard (nog resterend) aanwezige osteochondrose geen verhoogd risico geeft bij gebruik als sportpaard en dat uit de verschillende röntgenfoto’s niet kan worden afgeleid dat de tijdens het onderzoek van [dierenarts B] op 8 januari 2016 geconstateerde kreupelheid is te relateren aan de cyste in de kogel in het linker achterbeen, is uit deze brief het vereiste (tegendeel)bewijs niet te putten omdat [dierenarts C] daarin tevens als zijn oordeel geeft dat het, gelet op het tijdsverloop, “lastig (zal) zijn om de oorzaak van de kreupelheid nog te achterhalen” en daarmee te kennen geeft dat hij de oorzaak van de kreupelheid niet heeft kunnen vaststellen, laat staan dat hij heeft kunnen vaststellen dat de kreupelheid (pas) na de aflevering van het paard is ontstaan. [appellant] heeft voor het overige geen stukken overgelegd waaruit het noodzakelijke bewijs wel valt te putten en hij heeft in appel geen voldoende concreet en gespecificeerd bewijsaanbod ter zake gedaan. Het onder 3.6.4 ten gunste van [geïntimeerde] aangenomen bewijsvermoeden is dus niet weerlegd en het oordeel van de kantonrechter dat het paard niet aan de overeenkomst beantwoordde is juist. Alle andere stellingen van partijen ter zake kunnen onbesproken blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2ea39ece50c7292fb36d3d1f675e8d4caf4becd5399f1644eaf80052b16594d | shasum -a 256