Onder 4.3. Gerechtshof Amsterdam 26 oktober 2021

Op grond van artikel 767 jo. 10 Rv schept het beslag internationale bevoegdheid als er voor Nurol geen andere weg is om een executoriale titel in Nederland te verkrijgen voor de vordering tot zekerheid waarvan het beslag is gelegd. Die situatie doet zich hier voor, nu de Nederlandse rechter in de hoofdzaak geen rechtsmacht heeft op grond van de artikelen 2-9 Rv en Nurol niet door middel van een procedure bij een buitenlandse overheidsrechter een uitspraak kan verkrijgen die op grond van een EU-verordening of een verdrag vatbaar is voor tenuitvoerlegging in Nederland. Bij gebreke van een verdrag tussen Nederland en Turkije, kan een vonnis in de Turkse procedure niet in Nederland ten uitvoer worden gelegd (artikel 431 lid 1 Rv) en moet het geding opnieuw bij de Nederlandse rechter worden behandeld en afgedaan (artikel 431 lid 2 Rv). Bij deze nieuwe behandeling geldt als uitgangspunt dat het buitenlandse vonnis wordt erkend, indien aan de ‘Gazprombank-criteria’ is voldaan (verg. HR 26 september 2014, ECLI:NL:HR:2014:2838). Ook in deze summiere vorm van een ‘verkapte exequatur’, is de procedure op grond van artikel 431 lid 2 Rv een nieuwe procedure bij de Nederlandse rechter, die leidt tot een nieuw Nederlands vonnis. Het is dus geen vorm van tenuitvoerlegging van een buitenlands vonnis en dus geen ‘andere weg’ in de zin van artikel 767 Rv. Dit strookt met de strekking van laatst bedoelde bepaling, die is gelegen enerzijds in het voorkomen van de situatie dat vermogensbestanddelen die zich in Nederland bevinden, aan iedere mogelijkheid van executie ten laste van de rechthebbende zouden zijn onttrokken, en anderzijds in het zo min mogelijk inbreuk maken op de gewone bevoegdheidsregels (TK 1980-1981, 16 593, nr. 3, p. 128).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4eae3ade19ca1207be21386b601bd03dfde329690fdbbaade7163998df5aeea2 | shasum -a 256