Onder 3.7. Gerechtshof Amsterdam 8 november 2022

[appellant] maakt met (een onderdeel van) grief I aanspraak op doorbetaling van zijn loon gedurende zes maanden na het ontslag op staande voet op 18 april 2016. Uit zijn salarisstroken blijkt dat hij maandelijks 86,67 uren werkte en laatstelijk € 377,72 netto ontving, maar [appellant] kan met getuigenbewijs aantonen dat hij maandelijks 246 uur werkte en € 1.400,- netto ontving. [appellant] heeft echter met zijn werkgever afgesproken dat hij op basis van zijn gewerkte uren € 2.400,- netto per maand zou krijgen. [appellant] stelt daarom recht te hebben, primair op een maandsalaris van € 2.400,- netto, subsidiair op een maandsalaris van € 1.400,- netto, en meer subsidiair op een maandsalaris van € 377,72 per maand. Volgens [appellant] is de kantonrechter voorts ten onrechte uitgegaan van een te verwachten loondoorbetaling gedurende vijf maanden. Aangezien hij niet op regelmatige wijze is ontslagen was er een loondoorbetalingsverplichting van ten minste zes maanden, aldus [appellant] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e155dc0846c3dcacba38f1c13533fde0248f9629c106f4cb286973a4680ceb58 | shasum -a 256