Onder 3.15. Gerechtshof Amsterdam 8 november 2022

Ook indien het door [appellant] gevorderde achterstallige salaris wel het gevolg zou zijn van enige beroepsfout van [geïntimeerde] , kan dit evenmin leiden tot toewijzing van de vordering. Het hof acht aannemelijk dat een (kanton)rechter in een door [appellant] te starten verzoekschriftprocedure tegen het ontslag op staande voet dan wel in een dagvaardingsprocedure in het kader van een vordering tot betaling van achterstallig salaris waarschijnlijk niet een hoger loonbedrag zou hebben toegewezen dan is vermeld op de loonstroken van [appellant] (zie hiervoor rov. 3.10.). [appellant] heeft immers zelf gesteld dat hij zijn stellingen dat hij meer uren werkte en een hoger netto maandsalaris ontving dan vermeld op de loonstroken in eerste aanleg (nog) niet kon bewijzen maar dat dit pas gedurende dit hoger beroep door middel van het horen van getuigen mogelijk is geworden. In een loonvorderingsprocedure zou een rechter naar waarschijnlijkheid dus niet meer salaris hebben toegekend dan op basis van hetgeen in de loonstroken van [appellant] daaromtrent staat vermeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e155dc0846c3dcacba38f1c13533fde0248f9629c106f4cb286973a4680ceb58 | shasum -a 256