Onder 5.3. Gerechtshof Amsterdam 29 maart 2022

De notaris heeft in haar verweerschrift en ter zitting in hoger beroep het volgende aangevoerd. Aangezien moeder nog leeft en de klachten gaan over door haar opgestelde testamenten, betreft dit een bijzondere situatie. Voor het opstellen van de testamenten zijn er meerdere besprekingen geweest. Eenmaal is [X] bij de bespreking aanwezig geweest op uitdrukkelijk verzoek van moeder. Bij de andere besprekingen en bij het passeren van het testament op 16 augustus 2013 en ook die in 2017 was alleen moeder aanwezig en bleef [X] in de wachtkamer achter. Over de inhoud van het testament heeft de notaris alleen besprekingen gevoerd met moeder. De notaris heeft moeder gedurende haar gehele notariële carrière als cliënt gehad. Zij kende moeder dus redelijk goed en er was sprake van een goed contact. Inmiddels is moeder helaas dementerend, maar de notaris heeft moeder gekend als een intelligente en kordate vrouw die wist wat zij wilde regelen en waarom zij dit wilde regelen. Klagers nemen vergaande stellingen over [X] in; hij zou moeder tegen haar wil in hebben bewogen haar testamenten te wijzigen en er zou sprake zijn van financieel ouderenmisbruik. De notaris herkent dit door klagers geschetste beeld niet. De notaris heeft nooit ook maar de geringste indruk gehad dat moeder onder druk of dwang van [X] handelde ten aanzien van het testament. [X] heeft gedurende lange tijd, ongeveer twintig jaar, bij moeder in huis gewoond. [X] had als jurist een goed inkomen en een goed pensioen. Het verhaal van klagers dat [X] geld van moeder zou hebben gestolen komt daarom vreemd op de notaris over. Moeder sprak altijd in warme bewoordingen over [X] en noemde hem consequent haar partner. Dat moeder een goede band had met [X] heeft zij expliciet tot uitdrukking gebracht in het testament. Zij wilde expliciet in haar testament opgenomen hebben dat zij jarenlang door [X] was gesteund en zij was hem daar erkentelijk voor. Zij noemde [X] onder meer haar chauffeur, haar juridisch adviseur, haar reisgenoot en zij had als intelligente vrouw in hem aanspraak op niveau. Moeder heeft met het testament bescherming willen bieden aan [X] . Zij vond het belangrijk dat [X] niet op straat zou komen te staan als zij zou komen te overlijden. Daarnaast wilde moeder dat klagers na haar overlijden niet meteen het huis zouden leeghalen, zodat [X] bijvoorbeeld geen stoel meer had op om te zitten. Hier vreesde zij daadwerkelijk voor. Moeder wilde dat alle spullen die in 2013 in huis stonden daar zouden blijven totdat [X] elders onderdak had. [X] zou namelijk op korte termijn in aanmerking komen voor een seniorenwoning. Moeder wilde voorkomen dat er ruzie zou komen tussen [X] en klagers; zij vond de spullen het niet waard om over te ruziën. Wel vond moeder het van belang dat de glazen kast en het schilderij, gesigneerd door Leickert, na haar overlijden naar klagers zouden gaan. Dat staat ook in het testament.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcdabf3e6a29f3e14b92baa6240483961d86b46db77efa91198c7a06cf80aecc | shasum -a 256