Onder 5.3. Gerechtshof Amsterdam 22 april 2025

Niet is in geschil dat een schooljaar loopt van 1 augustus van een jaar tot 1 augustus van het daaropvolgende jaar. Gedurende dat jaar, zo bepaalt de cao VO, geniet de werknemer in genoemde functiecategorieën gedurende alle schoolvakanties ook vakantie. Het gaat om 60 dagen per jaar. Is een werknemer niet het gehele schooljaar werkzaam, dan bouwt de werknemer per week 1,15 vakantiedag op (52 x 1,15 = 60 dagen). Verder staat vast dat de Minister van OCW de zomervakantie 2022 heeft vastgesteld van 16 juli tot en met 28 augustus 2022. Die schoolvakanties zijn door de bepaling in de cao daarmee vastgestelde vakanties in de zin van artikel 7:638 lid 2 BW. Vast staat ook dat [appellant] zijn arbeidsovereenkomst met het Tabor College per 1 september 2022 heeft opgezegd. Dat betekent dat hij in het schooljaar 2022/2023 nog één maand in dienst was bij het Tabor College. Aangezien [appellant] niet gedurende dit hele schooljaar in dienst was van het Tabor College, heeft het Tabor College het vakantieverlof van [appellant] over dit schooljaar vastgesteld op basis van de formule in artikel 14.1 lid 2 van de cao VO (met als gevolg een negatief verlofsaldo). Naar het oordeel van het hof is deze systematiek van vakantieopbouw conform het wettelijke systeem van vakantieopbouw van de artikelen 7:634 e.v. BW. Ook op grond van artikel 7:634 lid 2 BW bestaat immers aanspraak op vakantie voor dat deel van het jaar dat het dienstverband heeft geduurd bij een dienstverband korter dan een jaar. Een dergelijk evenredige vakantieopbouw is in dit geval ook niet onredelijk, omdat de schoolvakanties niet gelijkmatig over het schooljaar zijn verdeeld. Niet is in geschil dat [appellant] over de maand augustus 2022 recht had op loon en dat het Tabor College zijn loon over deze maand heeft uitbetaald. Zij heeft de loonwaarde van het negatieve verlofsaldo van [appellant] ook enkel in mindering gebracht op zijn eindafrekening (en niet op zijn maandloon). Door toepassing van artikel 14.1 van de cao VO is het Tabor College niet ten nadele van [appellant] afgeweken van de (dwingendrechtelijke) bepalingen van titel 10 boek 7 BW. Van enige strijdigheid van de opbouwregeling van artikel 14.1 lid 2 van de cao VO met de artikelen 7:634, 7:638, 7:639 of 7:645 BW, zoals [appellant] stelt, is derhalve geen sprake. Het hof gaat voorbij aan het betoog van [appellant] tijdens de mondelinge behandeling dat uit de tekst van de formule in artikel 14.1 lid 2 van de cao VO blijkt dat deze enkel als waarborg is opgesteld van (naar het hof begrijpt) een minimumaanspraak van de werknemer die voor een bepaalde tijd in het jaar is benoemd, nu de kantonrechter dit argument van [appellant] in het bestreden vonnis heeft verworpen en [appellant] tegen de uitleg van de kantonrechter niet (tijdig) heeft gegriefd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/02658d03aeadde4fb1655263237366eb0848abd1a15bdec4597b4c204ed64b35 | shasum -a 256