Onder 4 Gerechtshof Amsterdam 3 april 2025

12. Ter onderbouwing van de vastgestelde waarde, heeft verweerder in beroep een matrix met verkoopinformatie van de door hem aangevoerde vergelijkingsobjecten overgelegd. De vergelijkingsobjecten zijn alle twee-onder-een-kapwoningen. Het vergelijkingsobject [a-straat] 37 is de andere helft van de twee-onder-een-kap waarvan de woning de ene helft vormt. Dat vergelijkingsobject is bij uitstek bruikbaar ter onderbouwing van de waarde van de woning. De vergelijkingsobjecten [a-straat] 37 en [a-straat] 4 zijn wat type, oppervlakte en bouwjaar betreft voldoende vergelijkbaar met de woning. De verkoopdatum van de woning [a-straat] 4 is weliswaar ver van de waardepeildatum gelegen, maar uit de matrix volgt dat verweerder de verkoopprijs voldoende heeft gecorrigeerd naar de waardepeildatum. De vergelijkingsobjecten [b-straat] 9 en [b-straat] 16 zijn wat oppervlakte en bouwjaar betreft afwijkend van de woning. De oppervlakte van de hoofdgebouwen van deze vergelijkingsobjecten betreft 99 m2 (waarbij [b-straat] 16 nog een aanbouw heeft van 10 m2) en het bouwjaar van deze woningen is 1969. Ondanks deze kleinere oppervlakten en het bouwjaar dat 36 jaar voor het bouwjaar van de woning ligt, hebben deze vergelijkingsobjecten een naar de waardepeildatum gecorrigeerde transactieprijs per vierkante meter die ruim hoger ligt dan de waarde per vierkante meter die aan de woning is toegekend. De verkoopprijzen van alle vergelijkingsobjecten kunnen naar het oordeel van de rechtbank dan ook dienen ter onderbouwing van de waarde van de woning. Weliswaar vertonen de vergelijkingsobjecten verschillen met de woning, maar deze zijn niet dermate dat de vergelijkingsobjecten niet bruikbaar zijn. Dit laat onverlet dat voor alle objecten geldt dat bij de waardevaststelling voldoende rekening moet worden gehouden met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ddb4cedfecc7d553a5c74108810217171e72d29c64ff56a07d160111ff8d989f | shasum -a 256