Onder 4.18. Gerechtshof Amsterdam 7 oktober 2025

Het oordeel van de Hoge Raad brengt allereerst mee dat [geïntimeerden] na verwijzing alsnog in de gelegenheid dienen te worden gesteld om te reageren op de in het geding gebrachte bijsluiter en de daarop gebaseerde stellingen van [appellant 1] . Naar de Hoge Raad heeft overwogen heeft gegrondbevinding van de onderdelen 1A en 1C voorts tot gevolg dat de oordelen van het eerste hof, dat [appellant 1] de zorg heeft betracht die in de concrete omstandigheden van het geval redelijkerwijs van haar kon worden verlangd en dat het risico op mishandeling van [naam 3] , als [naam 2] zonder het toezicht van [appellant 1] in Griekenland zou achterblijven, niet voorzienbaar was voor [appellant 1] , niet in stand kunnen blijven. Het hof zal zich hierover dus opnieuw een oordeel moeten vormen, mede in het licht van de vraag of plotseling staken van medicatie een (voor [appellant 1] ) voorzienbaar risico op agressief gedrag meebrengt. De Hoge Raad heeft daarbij overwogen dat het cassatiemiddel dat is gericht tegen de feitelijke vaststellingen in rov 6.22 van het bestreden arrest falen, zodat die feitelijke vaststellingen bij de beoordeling als uitgangspunt gelden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec00eb17a73e789c301d93ad14d5ef77676c74a115cbee5fe5debabb72b206fe | shasum -a 256