Onder 4.2 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 25 maart 2014

Voor zover [appellant] met zijn grieven (in het bijzonder de grieven 3 en 4) opkomt tegen de beslissing van de rechtbank om een tweede comparitie van partijen te gelasten en om terug te komen op een eerder genomen eindbeslissing, kunnen deze grieven [appellant] niet baten. Door de devolutieve werking van het hoger beroep is (de beoordeling van) de hele zaak afgewenteld op het hof en zal het hof binnen de omvang van het hoger beroep en het door de grieven ontsloten gebied, het geschil opnieuw dienen te beoordelen. Daarbij is het hof niet gebonden aan eventueel eerder genomen eindbeslissingen waarop de rechtbank al dan niet op goede gronden is terug gekomen en daaraan kan niet afdoen dat de rechtbank een tweede comparitie van partijen heeft gelast. Bovendien stond het de rechtbank op grond van het bepaalde in artikel 87 en 88 Rv vrij om in elke stand van het geding een (nieuwe) comparitie van partijen te bepalen. Anders dan [appellant] meent, is dit ten aanzien van een inlichtingencomparitie niet anders dan ten aanzien van een schikkingscomparitie. Artikel 88 Rv verwijst, ook ten aanzien van de mogelijkheid om een comparitie te gelasten, naar hetgeen daaromtrent in artikel 87 Rv is bepaald. Dat sprake zou zijn van strijd met de eisen van een goede procesorde heeft [appellant] onvoldoende toegelicht. Het hof gaat dan ook verder aan deze grieven voorbij.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae4cdecd87c2663d6a91f1c2cdeb458ade944f31a2f8cc3bc9cd29d1df53182a | shasum -a 256