Onder 5.11 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 30 januari 2014

Ten aanzien van de inkomsten van de man zijn partijen het erover eens dat vanaf 2013 dient te worden uitgegaan van zijn - lagere - feitelijke inkomen in dat jaar. De vrouw stelt dat nog wel rekening dient te worden gehouden met de structurele overwerkvergoeding van de man en met zijn onkostenvergoeding. De man betwist dat. Hij voert hiertoe aan dat hij na de bestreden beschikking zijn werkgever om alle mogelijke extra overwerkuren heeft verzocht zodat hij in staat was om de vastgestelde bijdrage voor [kind 1] te kunnen betalen en zodoende schulden te voorkomen. Van hem kan echter niet worden gevergd dat hij in de toekomst deze extra overwerkuren blijft werken omdat hij dat niet kan volhouden, aldus de man. Daarnaast betwist hij dat zijn onkostenvergoeding als verkapt loon moet worden beschouwd, omdat hij deze kosten tijdens zijn werk daadwerkelijk maakt. Onder deze door de man geschetste omstandigheden acht het hof het redelijk om wat betreft zijn extra inkomsten uit overwerk en bijzondere beloning uit te gaan van zijn gemiddelde overwerkvergoeding/ bijzondere beloningen zoals deze blijken uit de loonstroken over de perioden 1 tot en met 5 in 2013. Door uit te gaan van deze periode wordt immers rekening gehouden met de gebruikelijke overwerkuren en bijzondere beloningen van de man een aantal maanden vóór als ná de bestreden beschikking van 6 maart 2013. Het hof houdt dan ook rekening met een gemiddelde overwerkvergoeding van de man van € 613,- per vier weken en van de bijzondere beloningen van de man van € 29,- per vier weken. Naar het oordeel van het hof dient de door de man ontvangen onkostenvergoeding niet te worden beschouwd als daadwerkelijk inkomen, nu het een onbelaste onkostenvergoeding betreft en uit de verklaring van de man aannemelijk is geworden dat tegenover de vergoeding ook daadwerkelijk onkosten staan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ea8a0b2a2554beac0822f1457f37025b6098ecddba749efdb8ae4dbebc716ff | shasum -a 256