Onder 4.3 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 16 december 2014

Niet in debat is dat [geïntimeerden] een nauwe affectieve relatie hadden met hun dochter. Ook is niet (meer) in debat dat [geïntimeerden] beiden lijden aan een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. [appellant] bestrijdt echter dat sprake is van een rechtstreekse confrontatie, zodat [appellant] niet onrechtmatig jegens [geïntimeerden] heeft gehandeld. Hiertoe heeft hij aangevoerd dat vaststaat dat [geïntimeerden] geen getuigen zijn geweest van de op 17 november 2003 gepleegde feiten, dat weliswaar de media uitvoerig stil hebben gestaan bij de gepleegde feiten maar dat [geïntimeerden] eerst in het kader van de behandeling van de diverse strafzaken en de daarmee gepaard gaande media-aandacht op de hoogte zijn gekomen van details uit het dossier en dat zij voorts hun dochter niet meer hebben kunnen zien. Volgens [appellant] zijn pas na afronding van het strafrechtelijk onderzoek de details over de gepleegde feiten aan [geïntimeerden] bekend geworden. De (inhoudelijke) behandeling van de feiten heeft eerst tijdens de strafzitting van 12 mei 2004 plaatsgevonden, hetgeen bijna zes maanden na de gepleegde feiten is. Hiermee is niet voldaan aan het in het Taxibus-arrest geformuleerde criterium dat de nabestaanden kort na de gebeurtenissen zijn geconfronteerd met de ernstige gevolgen daarvan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33cee89e29ca96c530b4209695b9d922d7b02f2eadad4eaaff18a4038b97591c | shasum -a 256