Onder 3.4 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 10 september 2015

Hetgeen de man aan zijn verzoek ten grondslag heeft gelegd, leidt op grond van het vooroverwogene niet tot toewijzing van zijn verzoek. De man stelt dat zowel de rechtbank, alsook de deskundige in eerste aanleg, bij de beoordeling van de mogelijkheid/verplichting van de man om zorg te dragen voor externe afstorting van het aan de vrouw toekomende deel van de pensioenaanspraken zoals die door de man in eigen beheer zijn opgebouwd, uitgegaan is van een inmiddels achterhaald arrest van de Hoge Raad van d.d. 9 februari 2007. Volgens de man zijn er na de economische crisis in 2008, alsook onder invloed van de meest recente fiscale wetgeving, nieuwe aspecten die spelen bij toetsing aan redelijkheid en billijkheid en de vraag of de continuïteit van een onderneming door externe afstorting in het gevaar wordt gebracht. Zo stelt de man, met uitdrukkelijk verwijzing naar het arrest van het hof Den Haag van 4 juni 2013, dat de rechtbank onvoldoende terughoudendheid heeft betracht en in haar oordeel ten onrechte geen acht heeft geslagen op de huidige lage rentestanden, de postsolidariteit die ex echtgenoten jegens elkaar in acht dienen te nemen en de fiscale aspecten van pensioenafstorting in eigen beheer. Deze door de man aangevoerde gronden en de vraag of de continuïteit van [B] B.V. door externe afstorting van € 160.000,-- in het gevaar wordt gebracht, betreffen het inhoudelijk en uitgebreid gemotiveerd oordeel van de rechtbank en vergen derhalve ook een inhoudelijke beoordeling die - zoals hiervoor omschreven - het beperkte besliskader van het verzoek om schorsing te buiten gaat. Deze inhoudelijke beoordeling zal bij de behandeling in de hoofdzaak aan de orde komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b8f2d255ca392f7699ea674c01f36c35c57c1cfa7a6084e71d9b7ac1cc0763aa | shasum -a 256