Onder 3.4 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 22 december 2015

Alleen de ouders van (de minderjarige) [zoon appellanten] , gedaagden sub 4 en 5 in de rechtbankprocedure, hebben hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van 29 januari 2014. In de memorie van grieven sub 7-9 hebben appellanten aangevoerd dat zij, omdat zij niet in eerste aanleg zijn verschenen, ten onrechte als ouders aansprakelijk zijn gehouden (ex artikel 6:169 lid 2 BW) voor het handelen van hun minderjarige zoon [zoon appellanten] en dat hen geen verwijt [appellant] worden gemaakt dat zij de gedraging van [zoon appellanten] niet hebben belet (vgl. lid 2 fine: “tenzij hem niet [appellant] worden verweten dat hij de gedraging van het kind niet heeft belet”). In de memorie van grieven sub 15 stellen appellanten expliciet dat het in deze procedure in hoger beroep (enkel) gaat om de vorderingen van [geïntimeerde] , die zijn gebaseerd op artikel 6:169 lid 2 BW jegens appellanten voor zich (pro se) en dus niet om de vorderingen van [geïntimeerde] wegens het onrechtmatig handelen van [zoon appellanten] ex artikel 6:162 BW, ten aanzien waarvan appellanten in hun hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordigers van [zoon appellanten] (q.q.) zijn betrokken. Het hof verstaat hun betoog aldus dat zij niet opkomen tegen hun (hoofdelijke) veroordeling als wettelijk vertegenwoordigers van de minderjarige [zoon appellanten] , maar enkel en alleen tegen hun aansprakelijkheid op de voet van artikel 6:169 lid 2 BW en de daaruit voortvloeiende (hoofdelijke) veroordeling tot betaling van schadevergoeding. Mr Wildenburg heeft dat ten pleidooie naar aanleiding van vragen van het hof hierover, bevestigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0d3e1d077c26ba4064fae3b68bad3e2e11111ad5971801454bcefeb7c4631cbc | shasum -a 256