Onder 2.17 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 8 maart 2016

Het bovenstaande overziend, komt het hof tot de conclusie dat bewezen is dat de overeenkomst waarvan [geïntimeerde] mocht uitgaan gekwalificeerd moet worden als een agentuurovereenkomst. Het feit dat partijen op 19 maart 2010 een overeenkomst hebben gesloten (productie 2 bij conclusie van antwoord in conventie tevens inhoudende een exceptie van onbevoegdheid) waarin in artikel 1 onder meer het volgende is opgenomen - “ The parties agrees that the CC shall continue to customer of AIPTEK products for the Netherlands under the company name ”the CC”. He shall purchase and sell the AIPTEK products in his own name and for his own account ” - betekent nog niet dat daarmee, zoals Aiptek voorstaat, de gehandhaafde praktijk van een distributieovereenkomst wordt weergegeven. [geïntimeerde] heeft in dit verband gemotiveerd aangevoerd dat deze overeenkomst niet enkel de tussen hem en Aiptek bestaande distributieovereenkomst regelde, maar ook de agentuurrelatie met betrekking tot de grote orders, daar waar in het vervolg van artikel 1 staat: “ AIPTEK may deliver the products directly to the CC’s customers. In such individual cases the parties shall agree in advance upon the price-difference between sales-price to the CC and to the customer. After receipt of the customer’s payment the amount of the agreed price-difference will bestemmingsplan paid by Aiptek to the CC ” en hieruit tevens volgt dat aan the CC ( [geïntimeerde] ) ter zake van deze transacties een provisie wordt betaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ddacbf6814de2e57d789c296fd304bcc859d8da9fb4641988626d65bf7e4f14e | shasum -a 256