Onder 5.18 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 15 maart 2016

De overeenkomst tussen Zorg en Zekerheid is een overeenkomst tussen een professionele partij, Zorg en zekerheid, en een consument, [geïntimeerde] . Artikel 31 maakt deel uit van de door Zorg en zekerheid opgestelde polisvoorwaarden. Zorg en Zekerheid heeft deze polisvoorwaarden zelf opgesteld en wijzigt deze jaarlijks. Over de inhoud van de polisvoorwaarden, en derhalve van artikel 31, is niet met [geïntimeerde] onderhandeld. Het betoog van Zorg en Zekerheid dat artikel 31 een kernbeding is, stuit op deze vaststelling af. Uit hetgeen hiervoor is overwogen, wijkt artikel 31 ten nadele van [geïntimeerde] af van de regeling van artikel 7:941 lid 5 BW. Door het beding wordt het door de wetgever beoogde evenwicht tussen partijen dan ook in het nadeel van [geïntimeerde] , als consument, verstoord. Die verstoring is naar het oordeel van het hof ook substantieel. Waar de wettelijke regeling slechts een verval van het recht op uitkering stipuleert bij een onjuiste opgave die het gevolg is van opzettelijke misleiding en het zelfs in dat geval nog mogelijk maakt dat het recht niet geheel vervalt, bepaalt artikel 31 dat bij een onjuiste opgave, ongeacht of deze bij vergissing of opzettelijk geschiedt, ieder recht op uitkering komt te vervallen. Er is dan ook sprake van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen partijen in het nadeel van de consument, in de zin van artikel 3 lid 1 van de Richtlijn. Het beding is om die reden oneerlijk en dient om die reden buiten toepassing te blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9fd83e5d5ff5fc59c96e66f2af1314afa79d92c372ee936f18b6769875f14fc0 | shasum -a 256