Onder 3.8 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 18 augustus 2016

Onderling gingen we vriendschappelijk met elkaar om op de afdeling. Als je ‘s morgens binnenkomt dan zeg je “hoi” en dan geef je collega’s een knuffel (alleen sommige collega’s van mijn leeftijd), anderen geef je een hand. En een beetje ouwehoeren met elkaar. Ik bedoel daar mee dat je elkaar ook wel beetpakt of een arm om iemand heen slaat, een schouderklopje geeft en een beetje stoeit of geintjes maakt. De oudere vrouwelijke collega’s pakten ook wel hun mannelijke collega’s vast. We raakten elkaar veel aan. Dat was normaal. (…) Ik vond [verweerder] een fijne leidinggevende. Hij was aardig en hij hielp je. Hij kon ook goed met je praten. Soms pakte hij mij wel eens om mijn middel of nek. Hij hield daarbij altijd afstand. Hij drukte zich nooit tegen mij aan. Ik vond dat niet vervelend dat hij mij soms vastpakte. Het was normaal en mijn indruk was dat het vriendschappelijk bedoeld was. Het was onschuldig. Ik vond het prettig om met [verweerder] te werken. Hij kon met iedereen goed opschieten. Ik heb nooit collega’s vervelend over hem horen praten. Als ik niet had gewild dat hij mij aanraakte, had ik kunnen zeggen:“hee ik wil niet dat je dat doet” Ik denk dat hij er dan mee gestopt was. Andere leidinggevenden pakten hun medewerkers trouwens ook vast en die gingen veel verder dan [verweerder] . Die praatten ook veel platter dan [verweerder] .”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fea504a08d42ad0226ea2a96441ef7dedbaeeab354acc09f6519e24c538c33c3 | shasum -a 256