Onder 3.8 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 18 oktober 2016

Voor zover [appellant] heeft willen betogen (onder grief 1) dat de vaststellingsovereenkomst van 12 januari 2005 nietig is vanwege strijd met de goede zeden of de openbare orde (ex artikel 3:40 lid 1 juncto artikel 7:902 BW) geldt het volgende. Ter onderbouwing hiervan voert hij aan (memorie van grieven p. 4-5 en de akte na comparitie d.d. 28 januari 2015 sub 2), dat met het sluiten van de overeenkomst de moraliteit van [geïntimeerde] nihil was en dat sprake was van “gestolen goed”. Dit betoog gaat naar het oordeel van het hof niet op. Beide partijen wisten ten tijde van het sluiten van de overeenkomst, op 12 januari 2005, dat zij bezig waren de voor [appellant] verborgen gehouden gelden op de buitenlandse bankrekeningen van erflater alsnog tussen hen, als erfgenamen, te verdelen. [appellant] wist dat [geïntimeerde] dit voor hem verborgen had gehouden (en daarmee onrechtmatig jegens hem had gehandeld) en heeft ervoor gekozen om desalniettemin onderling af te rekenen door betaling van een bedrag door [geïntimeerde] . Daarmee is de overeenkomst niet naar inhoud of strekking in strijd met de goede zeden of de openbare orde, immers het staat partijen vrij om hiervoor een overeenkomst te sluiten, in de termen van artikel 7:900 lid 1 juncto artikel 7:902 BW ter voorkoming en/of ter beëindiging (tussen hen) van onzekerheid of geschil. Het enkele feit, dat overigens niet is gesteld, dat het om gelden zou gaan die toen ook nog voor de fiscus verborgen waren, leidt er niet toe dat de tussen partijen gesloten overeenkomst om die gelden tussen hen te verdelen naar inhoud in strijd zou komen met de goede zeden of openbare orde. De overeenkomst had immers niet de strekking om de fiscus te benadelen (die was namelijk al benadeeld), althans dat is ook niet gesteld of gebleken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ca1eb97c1b7cc44f9864cf39458ebe6e2f6a74eb3502190a08b62f4cc1f8aab | shasum -a 256