Onder 3.10 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 18 oktober 2016

Voor zover [appellant] heeft willen betogen (toelichting bij grief 2), dat met het verzwijgen van de gelden op de buitenlandse bankrekeningen [geïntimeerde] direct (althans in maart en/of mei 2003) deze gelden heeft verbeurd, dat deze gelden dan ook direct tot het vermogen van [appellant] zijn gaan behoren en dat daarmee [geïntimeerde] dus onbevoegd was om hierover een overeenkomst te sluiten, geldt het volgende. Met het verzwijgen van de buitenlandse gelden door [geïntimeerde] in 2003 (zie onder 3.4) heeft zij haar aandeel in de verzwegen vermogensbestanddelen verbeurd en zijn deze in het vermogen van [appellant] gevloeid. Voor het sluiten van een vaststellingsovereenkomst en/of voor betaling van een geldbedrag echter behoeft degene die de overeenkomst daartoe sluit en/of de betaling doet (zoals hier [geïntimeerde] ) niet beschikkingsbevoegd te zijn met betrekking tot die gelden. [appellant] had er ook voor kunnen kiezen om een juridische (civiele) procedure tegen [geïntimeerde] te starten toen hij erachter kwam dat [geïntimeerde] gelden van erflater op de buitenlandse bankrekeningen voor hem verzwegen had. Hij heeft dat echter niet gedaan en ervoor gekozen om [geïntimeerde] buiten rechte hierop aan te spreken. Vervolgens heeft hij er ook voor gekozen om in onderling overleg met [geïntimeerde] de gelden die op de buitenlandse rekeningen stonden tussen hen te verdelen. Daarmee hebben partijen aldus een vaststellingsovereenkomst gesloten in de zin van artikel 7:900 lid 1 BW, namelijk in ieder geval ter voorkoming van een (juridisch) geschil.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ca1eb97c1b7cc44f9864cf39458ebe6e2f6a74eb3502190a08b62f4cc1f8aab | shasum -a 256