Onder 2.5 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 1 november 2016

Uit het voorgaande volgt dat de eerste grief van Dexia faalt voor zover zij daarin betoogt dat de stuitende werking van een collectieve actie zich niet mede uitstrekt tot de aan [echtgenote] gegeven bevoegdheid tot buitengerechtelijke vernietiging. Dexia heeft voorts betoogd dat als gevolg van de schikking gevolgd door royement de procedure die door de Stichting Eegalease en de Consumentenbond met de dagvaarding van 13 maart 2003 werd ingeleid in juni of juli 2005 op andere wijze is geëindigd zoals bedoeld in art. 3:316 lid 2 BW. Omdat [echtgenote] niet binnen zes maanden nadien (uiterlijk in januari 2006) een beroep heeft gedaan op vernietiging, is aldus Dexia de stuitende werking toen geëindigd en is zij met haar vernietigingsbrief van 15 februari 2006 te laat geweest. Dat Stichting Eegalease en de Consumentenbond na royement een verzoek tot algemeen verbindendverklaring van de tussen hen met Dexia op 23 juni 2005 gesloten overeenkomst hebben gedaan op de voet van art. 7:907 BW doet daar volgens Dexia niet aan af. Dat dit verzoek stuitende werking heeft, kan volgens Dexia niet uit het arrest van de Hoge Raad worden afgeleid, omdat volgens haar de prejudiciële vraagstelling alleen betrekking had op de vraag naar de stuitende werking van het uitbrengen van de dagvaarding door bovengenoemde belangenorganisaties.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bbb6348f0e0e2956a98c4d9172831052f5dc84e9be3733a8f9f6f5eafd5de247 | shasum -a 256