Onder 3.6 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 23 mei 2017

De grondslag voor de in deze procedure vast te stellen schade is dus gelegen in de niet-rechtsgeldige opzegging van 16 januari 1998 (verder ook wel te noemen: de eerste opzegging). Daarbij gaat het er allereerst om of er door de eerste opzegging schade is veroorzaakt. Het causaal verband (condicio sine qua non-verband) tussen de tekortkoming en de gestelde schade moet worden vastgesteld door vergelijking van enerzijds de situatie die zich zou hebben voorgedaan als de niet-rechtsgeldig geoordeelde opzegging achterwege was gebleven, en anderzijds de situatie zoals die zich in werkelijkheid heeft voorgedaan. Met andere woorden: beoordeeld moet worden of de gestelde schade zou zijn uitgebleven als de eerste opzegging niet was gedaan. Het gaat erom wat er feitelijk zou zijn gebeurd zonder de normschending en niet - zoals Smit heeft betoogd (memorie van grieven onder 4.1) - of de gestelde schade zou zijn uitgebleven als sprake zou zijn geweest van een in alle opzichten onberispelijke nakoming door Pon van de toezegging dat Smit in januari 1998 haar (exclusieve) duo-dealerschap voor onbepaalde duur zou behouden. Dat een dergelijke toezegging is gedaan, is in de hoofdprocedure bovendien niet vastgesteld, laat staan dat is vastgesteld dat Pon in de nakoming van de verplichtingen uit een dergelijke toezegging zou zijn tekortgeschoten. Bij het bepalen van de omvang van de schadevergoedingsverbintenis gaat het er vervolgens om of de diverse schadeposten als gevolg van de tekortkoming (de eerste opzegging) aan Pon kunnen worden toegerekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc44ea4169aabb65c721f1d4d8cd7af4aad6b583ef0117d349240a0ba42fe375 | shasum -a 256