Onder 2.3 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 28 augustus 2017

Uit de onder 1.1 bedoelde prejudiciële beslissing van de Hoge Raad volgt dat er onder de werking van de Wwz in beginsel ruimte is voor voorwaardelijke ontbinding voor het geval de opzegging vernietigd wordt, waarbij het wenselijk is dat de kantonrechter zoveel mogelijk gelijktijdig beslist en, indien hij niet gelijktijdig beslist, zal moeten motiveren dat dit gerechtvaardigd wordt ter voorkoming van onevenredige vertraging. De enkele omstandigheid dat in de ontslagprocedure een tussenuitspraak wordt gedaan, brengt nog niet mee dat een daarmee samenhangende aanhouding van de ontbindingsprocedure als onevenredige vertraging van laatstgenoemde procedure dient te worden aangemerkt, aldus de Hoge Raad. Zoals de Hoge Raad nader heeft toegelicht in zijn uitspraak van 31 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:571 wordt in rechtsoverweging 3.13.1 van de voornoemde prejudiciële beslissing voorts geconcludeerd dat "gelet op het systeem van het thans geldende recht, slechts als voorwaarde kan worden gesteld dat het op staande voet gegeven ontslag door de rechter “van dezelfde aanleg” wordt vernietigd (…) Voorts staat in rechtsoverweging 3.13.2 van deze beschikking, kort gezegd, dat langs de weg van een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding, de gevolgen van het eventuele oordeel dat het op staande voet gegeven ontslag niet gerechtvaardigd was, “in de desbetreffende instantie” kunnen worden beperkt."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d985242167ca15263835885f1b0074cb59400b517806c7e2fcad7f7ba3f36e05 | shasum -a 256